Stel je voor; je wordt geboren in een zeer muzikaal gezin, je vader is directeur van een muziekschool en als vier-jarig meisje wordt je op pianoles gezet....

OK, ik stel me voor: Fenny-Jean Van Den Doel, aangenaam! Bovenstaande voorstelling is die van mijn persoon. Maar ik vond pianoles helemaal niet zo interessant, ik wilde iets anders en meer. Bijna ieder kind dat kiest voor een opleiding op muzikaal vlak begint met blokfluit. Een goede basis om het notenschrift te ontcijferen, goed ontwikkeld te raken met het gehoor en het opbrengen van de concentratie om het "in de vingers" de krijgen. Op mijn zevende verjaardag kreeg ik mijn eerste horloge. Toen zag ik dat het tijd was voor iets anders. Ik werd behoorlijk getoetst toen ik orgelles kreeg. Met handen en voeten over de klavieren en pedalen. Dat was een zeer nuttige ontwikkeling in mijn beide hersenhelften. Er kwam een moment dat geen enkel instrument op de muziekschool veilig voor mij was. Dat was ook het voordeel van het wonen boven de school. Ieder instrument was tot mijn beschikking. Rond mijn zestiende speelde ik blokfluit, vibrafoon, panfluit, orgel, piano en keyboard, saxofoon maar ook een lekker potje slaan op het drumstel vond ik heerlijk.

En er was iets dat bij mij ook altijd opgepompt was: mijn stembanden. Zingen in verschillende bandjes, als oproepkracht of vast, maar ook met talentenjachten en jawel, de SoundMixShow van Hennie Huisman. Door die uitzendingen werd ik gebeld voor een auditie bij Soulciety, de band waarin ik vanaf 2000 de front lady ben geworden. Daar was Rob de bassist! En hij belde mij kort geleden of ik vanwege blijde verwachting wilde invallen voor Marleen. Geen seconde heb ik getwijfeld! Ik zag al snel dat deze club mensen heel veel plezier met elkaar hebben en dat de muzikaliteit in het veelzijdige repertoire op hoog niveau staan. Ik ben vereerd om tijdelijk Marleen's plaats te mogen vervullen!!

Mijn stelregel: "Music was my first love, and it will be my last"